Posts tonen met het label Pasen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pasen. Alle posts tonen

vrijdag 19 april 2019

Mijn God!


Elk jaar vieren christenen Pasen om de opstanding van Jezus te gedenken. Naast dat het een mooie en Christelijke traditie is, is het vooral het mooiste liefdesverhaal ooit! God heeft het leven van Zijn enige Zoon, Jezus geruild voor ons leven!




Híj werd mishandeld vanwege ónze ongehoorzaamheid aan God.
Híj werd geslagen omdat wíj zoveel slechte dingen deden.
Híj kreeg de straf, zodat wíj vrede met God zouden kunnen hebben.
Zíjn lichaam werd stukgeslagen met de zweep, zodat wíj genezing zouden kunnen krijgen van onze ziekten.
Jesaja 53:5 - BB

Wees vol blijdschap als je denkt aan alles wat Jezus voor jou en mij heeft gedaan!
Hij heeft de grootste vernederingen ondergaan zodat jij je hoofd weer omhoog kan houden (zie Jesaja 53:3-10).
Hij vernietigde de macht van de zonde: je bent dus geen slaaf meer, maar vrij! (zie Johannes 8:36)
Hij was gescheiden van Zijn Vader zodat jij verzoend kon worden met je Schepper (zie Hebreeën 10:19-22).
Hij overwon de dood om jou het eeuwige leven te geven (zie Romeinen 6:23).
In Jezus heb je alles: vrede, vrijheid, vergeving, overwinning en het eeuwig leven!


In het negende uur gaf Jezus een schreeuw en riep luid: 'Eli, Eli, lema sabachtani?' 
Dat wil zeggen: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?'
(Matteüs 27:46)

Verlaten
Ik heb Jezus verlaten zodat Ik jou nooit meer zou verlaten. 
Ik ben altijd bij je. Wat was het donker. Wat was het alleen. 
Wat was het eenzaam. Doods en duister. 
Wat ging de schreeuw van Jezus als een zwaard door Mijn hart. 
'Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?' 
Ja, Ik liet Hem alleen, zodat Ik jou nooit meer alleen zou hoeven laten. Verbijsterend was het. 
Maar het was nodig voor een vernieuwde verbondenheid. 
Weet het, na de dood van Jezus aan het kruis eens en voor altijd zeker: 
Ik laat je nooit alleen. Ik zal je nooit verlaten.

Mijn kind, Mijn kind, Ik laat je nooit alleen.






zondag 1 april 2018

Ik zie het kruis van mijn Verlosser






I see the cross of my Redeemer
The tree of death on which He died
To save the world, the King of heaven

Gave up His throne, laid down His life

I see the face of my deliverer
There on the hill of Calvary
His crown of thorns, His broken body
The sacrifice He made for me

Hallelujah, I give You glory
King of my heart, Lord of my soul
Hallelujah, You conquered for me
My sins and death, forevermore

I see the grave of the Messiah
The open tomb where He has laid
Behold the Son of man has risen
The King of kings, ancient of days

Hallelujah, I give You glory
King of my heart, Lord of my soul
Hallelujah, You conquered for me
My sins and death, forevermore

I see the day when war is over
When darkness ends and Light will reign
When pain and death have no more power
When love will rule in Jesus name

Hallelujah, I give You glory
King of my heart, Lord of my soul
Hallelujah, You conquered for me
My sins and death, forevermore

I see the cross, I see my Savior
My soul will sing His praise forever





vrijdag 25 maart 2016

Een tarwekorrel moet in de aarde vallen en sterven - Goede Vrijdag



Het Boek
Johannes 12: 23-25

‘Het is nu zover dat Ik, de Mensenzoon, de hoogste eer en heerlijkheid zal ontvangen,’ antwoordde Jezus. ‘Wat Ik jullie zeg, is de waarheid: een tarwekorrel moet in de aarde vallen en sterven, anders blijft het alleen maar één tarwekorrel. Maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort. Wie zijn leven liefheeft, raakt het kwijt. Maar wie zijn leven in deze wereld niet liefheeft, zal het behouden en eeuwig leven. 




De graankorrel waar Hij over spreekt is Hij allereerst zelf: hij blijft niet op zichzelf, maar valt om te sterven in de aarde om pas zó veel vrucht te kunnen dragen: ontelbare gelovigen delen in zijn gerechtigheid.

Jezus heeft deze woorden in praktijk gebracht door zichzelf op te offeren en zijn leven af te leggen toen Hij stierf aan het kruis. Daardoor heeft Hij persoonlijk meer vrucht gedragen dan wie ook.




Als een graankorrel in de grond terecht komt sterft alleen de buitenkant. Het binnenste van de graankorrel, de tarwekiem blijft leven en die begint pas te groeien zodra de buitenkant is afgestorven.

Ook wij worden geroepen om graankorrels te zijn, om te sterven in de
aarde. Dat vraagt dat we loslaten wat in dit leven zo belangrijk lijkt: aanzien,
succes, gezondheid, rijkdom, onze eigen kwaliteiten. Dat alles moet de grond in, sterven met Christus. Pas daarna zullen we vrucht dragen tot eer van de Vader.



Hebben we de moed om slechts graankorrels te zijn? Hebben we de moed
om niet op onszelf te blijven, niet op onszelf te vertrouwen en ons in kwetsbaarheid afhankelijk te maken van anderen? 

Dat is wat de Here Jezus van ons vraagt. Heb niet je eigen leven lief, heb het leven lief dat Jezus geeft. Kies voor het leven van Christus. 

Geleid door de Geest zullen we, als we erom bidden, kracht ontvangen om zwak en kwetsbaar te zijn, om onze tekortkomingen en zonden onder ogen te zien en om te zeggen: ‘Heer, leer me te sterven aan mezelf, omdat alleen in U het leven is!’



Er was eens een korrel graan
Gezaaid in de grond
Geboren om dood te gaan
Geen mens die het vond
Maar heel langzaam brak het open
En er kwam nieuw leven aan
En het heeft zichzelf verloren
Zie je het koren
Op de akker staan

Hij was als een korrel graan
In de aarde gestrooid
Geboren om dood te gaan
Beroofd en berooid
En zijn lichaam werd verbroken
Toen Hij Zich aan 't kruis liet slaan
Zo heeft Hij Zichzelf gegeven
En liet Zijn leven
Door de wereld gaan

Ik weet dat ik sterven moet
Niet later maar nu
En al wat me leven doet
Geef ik aan U
En heel langzaam breek ik open
Als een kleine korrel graan
Tot het leven wordt geboren
En er zal koren
Op de akker staan

(Bijbeltekst; Het Boek
Lied; Elly en Rikkert
Schilderij; William A Bouguereau)


Hij is hier, Hij is bij ons

  Genesis 28:12 Toen kreeg hij (Jakob) een droom. Hij zag een trap van de aarde naar de hemel. Hij zag engelen van God die de trap oplie...